&#۱۳; &#۱۳; &#۱۳; &#۱۳; کد خبر: &#۱۳; ۵b۷۰fe۷ ۹بهمن۱۴۰۴ &#۱۳; معاون محیط زیست دریایی و تالاب‌های سازمان حفاظت محیط زیست، در جریان بازدید از اجرای یک طرح بومی جمع‌آوری آب باران در شهرستان بندرلنگه، این اقدام را الگویی موفق در مدیریت بحران کم‌آبی و احیای زیست‌بوم‌های خشک دانست. &#۱۳; &#۱۳; به گزارش روابط عمومی اداره‌کل […]

[ad_۱]

&#۱۳;

&#۱۳;
&#۱۳;

&#۱۳;
کد خبر: &#۱۳;
۵b۷۰fe۷

۹بهمن۱۴۰۴

&#۱۳;

معاون محیط زیست دریایی و تالاب‌های سازمان حفاظت محیط زیست، در جریان بازدید از اجرای یک طرح بومی جمع‌آوری آب باران در شهرستان بندرلنگه، این اقدام را الگویی موفق در مدیریت بحران کم‌آبی و احیای زیست‌بوم‌های خشک دانست.

&#۱۳;


&#۱۳;
به گزارش روابط عمومی اداره‌کل حفاظت محیط زیست هرمزگان،لاهیجان‌زاده، معاون محیط زیست دریایی و تالاب‌ها، روز گذشته به همراه مدیرکل حفاظت محیط زیست استان، از روستاهای گزیر و حمیران در شهرستان بندرلنگه بازدید کرد و از نزدیک در جریان اجرای یک طرح منحصربه‌فرد مبتنی بر دانش بومی قرار گرفت.

این طرح سنتی که در منطقه‌ای با میانگین بارش سالانه کمتر از ۸۰ میلی‌متر اجرا شده است، با هدف مقابله با بحران کم‌آبی و تقویت منابع آب زیرزمینی طراحی شده و توانسته نقش مؤثری در بازگرداندن حیات به منطقه ایفا کند.

معاون محیط زیست دریایی و تالاب‌ها با اشاره به شعار امسال کنوانسیون رامسر با عنوان «حفاظت از تالاب‌ها با تکیه بر دانش سنتی»، این بازدید را نمونه‌ای عینی از موفقیت جوامع محلی در مدیریت پایدار منابع طبیعی دانست و گفت: «در منطقه‌ای که بسیاری آن را فاقد ظرفیت فعالیت پایدار می‌دانستند، بهره‌گیری هوشمندانه از دانش بومی منجر به احیای اکوسیستم و بهبود شرایط معیشتی شده است.»

لاهیجان‌زاده در تشریح جزئیات این طرح افزود: «اهالی منطقه با احداث استخرهای سنتی، آب بارش‌های محدود را جمع‌آوری و از طریق مسیرهای طراحی‌شده به داخل چاه‌ها هدایت می‌کنند. این روش موجب تغذیه سفره‌های آب زیرزمینی و ایجاد تعادل در منابع آب شده است.»

وی ادامه داد: «اجرای این طرح باعث شده عمق دسترسی به آب که پیش‌تر به حدود شش تا هفت هزار متر رسیده بود، به کمتر از هزار متر کاهش یابد؛ عمقی که امکان کشاورزی پایدار را فراهم کرده است.»

در جریان این بازدید، رونق دوباره کشاورزی و بهبود معیشت ساکنان منطقه مشهود بود. یکی از فعالان محلی با بهره‌گیری از این استخرها و چاه‌هایی که طی ۱۵ تا ۲۰ سال گذشته با همکاری منابع طبیعی و سایر نهادها احداث شده‌اند، به فعالیت کشاورزی مشغول است. همچنین حدود ۲۵۰ حلقه چاه قدیمی واقع در نخلستان‌های سنگ و ساروجی منطقه که در حال حاضر غیرفعال هستند، ظرفیت احیا و نقش‌آفرینی دوباره در توسعه پایدار منطقه را دارند.

این طرح، نمونه‌ای موفق از به‌کارگیری دانش بومی در مدیریت منابع آب و مقابله با خشکسالی است و نشان می‌دهد حتی در سخت‌ترین شرایط اقلیمی، اتکا به روش‌های سنتی و مشارکت جوامع محلی می‌تواند نتایج مؤثری در حفظ محیط زیست و پایداری سرزمین به همراه داشته باشد.

[ad_۲]

منبع