یادداشت-مهدی کیان:بیست‌ویکم دی‌ماه در تقویم رسمی ایران، هیچ مناسبت ثبت‌شده‌ای ندارد  نه سالروز یک رویداد تاریخی است، نه عزای ملی و نه جشنی مذهبی. در هیاهوی مناسبت‌های پرشمار دی‌ماه،از حماسه ۹ دی تا ایام فاطمیه این روزها بی‌سر و صدا می‌گذرند  اما گاه همین روزهای خالی، آینه تمام‌نمای مسائل ناتمام یک جامعه‌اند.

فرصتی برای بازخوانی اولویت‌ها

زمستان ۱۴۰۴ در حالی سپری می‌شود که جامعه ایرانی با انبوهی از مسائل دست‌به‌گریبان است. تقارن دهه فجر با اعیاد شعبانیه در بهمن‌ماه، نگاه‌ها را به سمت برنامه‌های آینده معطوف کرده ، اما دی‌ماه می‌تواند فرصتی برای مکث و بازخوانی اولویت‌های به‌جامانده باشد.

اقتصاد معیشت؛ مسئله همیشه حاضر

نخستین مسئله‌ای که در هر گفت‌وگوی روزمره ایرانیان خودنمایی می‌کند، معیشت است. در میان انبوه اخبار سیاسی و رویدادهای رسمی، دغدغه‌های اقتصادی مردم نه حاشیه که متن زندگی آن‌ها را شکل می‌دهد. تاب‌آوری اجتماعی که وزیر فرهنگ آن را از اولویت‌های حکمرانی فرهنگی خوانده، بدون امنیت اقتصادی ممکن نیست.

اخلاق عمومی؛ حاشیه یا متن؟

دومین مسئله، وضعیت اخلاق عمومی است. جامعه ایرانی در سال‌های اخیر، فراز و نشیب‌های بسیاری را در حوزه هنجارها و ارزش‌ها پشت سر گذاشته است. از حرمت‌شکنی‌های ایام فتنه تا بازگشت تدریجی به انسجام اجتماعی، مسیری بوده که نیازمند روایت‌سازی دقیق و به دور از شتابزدگی است

محیط زیست؛ میراث مشترک در خطر

سومین مسئله، بحران محیط زیست است. زمستان‌های بی‌برف و تابستان‌های داغ‌تر، آلودگی هوای شهرهای بزرگ و فرونشست زمین، مسائلی نیستند که با شعار حل شوند. ۲۱ دی می‌تواند یادآور تعهد فراجناحی به حفظ منابعی باشد که برای نسل‌های آینده امانت داریم.

جوانان و آینده؛ پرسش بی‌پاسخ

چهارمین مسئله، وضعیت نسل جوان است. دهه‌هشتادی‌ها و دهه‌نودی‌هایی که در راهپیمایی ۲۲ بهمن با شور و شوق حاضر می‌شوند ، در ۲۱ دی با چه چشم‌اندازی روبرویند؟ پیوند نسل جدید با آرمان‌های انقلاب، نه با شعار که با پاسخ به پرسش‌های واقعی آنان ممکن می‌شود.

مسئولیت ما در روزهای خالی

شاید ۲۱ دی در تقویم رسمی ثبت نشود و هیچ نهادی برای آن برنامه نداشته باشد. اما همین خلأ، فرصتی است برای تأمل جمعی. روزهایی که «هیچ» در آن‌ها رخ نمی‌دهد، می‌توانند روزهای تأمل بر «همه چیز» باشند.

مسائل ناتمام جامعه، منتظر مناسبت‌سازی رسمی نمی‌مانند. آن‌ها هر روز در زندگی مردم جاری‌اند؛ در صف نان، در هوای آلوده، در چشمان منتظر جوانان و در پرسش‌های بی‌پاسخ. ۲۱ دی می‌تواند نماد توجه به این مسائل باشد؛ روزی برای دیدن آنچه در هیاهوی روزهای پرشمار گم شده است.