مرکز آمار ایران در گزارش آذر ۱۴۰۳ اعلام کرد که نرخ بیکاری در گروه سنی ۲۰ تا ۲۹ سال به ۲۵.۳ درصد رسیده است. این رقم در میان فارغ‌التحصیلان دانشگاهی به ۴۲.۷ درصد افزایش می‌یابد که بالاترین میزان در دهه اخیر محسوب می‌شود. بررسی‌ها نشان می‌دهد که هر سال حدود ۱.۲ میلیون نفر جدید به جمعیت جویای کار کشور اضافه می‌شوند.

منبع رسمی: [مرکز آمار ایران](https://www.amar.org.ir)

علل اصلی این بحران شامل:
۱. عدم تناسب بین مهارت‌های آموخته شده و نیازهای بازار کار
۲. رشد اقتصادی پایین و عدم ایجاد شغل‌های جدید
۳. مشکلات ساختاری در محیط کسب و کار
۴. تأثیر تحریم‌ها بر بخش‌های مولد اقتصاد

دکتر وحید شقاقی شهری، اقتصاددان کار، تحلیل می‌کند: “بحران بیکاری جوانان در ایران ریشه در چند مشکل ساختاری دارد. از یک طرف نظام آموزشی ما با نیازهای بازار کار فاصله زیادی دارد و از طرف دیگر، محیط کسب و کار برای ایجاد شغل‌های جدید مناسب نیست.”

پیامدهای نگران‌کننده این وضعیت:
– افزایش مهاجرت جوانان تحصیلکرده به خارج از کشور
– رشد مشاغل کاذب و غیررسمی
– کاهش سن ازدواج و افزایش طلاق در میان جوانان
– گسترش آسیب‌های اجتماعی در شهرهای بزرگ

راهکارهای پیشنهادی برای حل بحران بیکاری:
۱. اصلاح نظام آموزشی و توجه به مهارت‌های کاربردی
۲. ایجاد مشوق‌های جدی برای سرمایه‌گذاری در بخش‌های مولد
۳. توسعه کسب و کارهای دانش‌بنیان و استارتاپ‌ها
۴. تسهیل شرایط برای اشتغال زنان تحصیلکرده
۵. گسترش آموزش‌های فنی و حرفه‌ای متناسب با نیاز بازار

دکتر زهرا کریمی، جامعه‌شناس بازار کار، هشدار می‌دهد: “اگر برای حل مشکل بیکاری جوانان چاره‌اندیشی نشود، با نسلی سرخورده و ناامید مواجه خواهیم شد که می‌تواند تهدیدی برای ثبات اجتماعی باشد.”