به گزارش مرکز رسانه و روابط عمومی مجمع تشخیص مصلحت نظام، رهبر شهید انقلاب، مجمع تشخیص مصلحت نظام را نهادی کاملا انقلابی و بن بست شکن می دانند، «انقلابی بودن» مجمع تشخیص مصلحت نظام، ریشه در نگاه کارآمدی و پویایی انقلاب دارد. ایشان مجمع را نه یک نهاد تشریفاتی یا اداری، بلکه نهادی راهبردی و بحران زُدا می دانند که با روحیه انقلابی به مأموریت خود عمل می کند.

وجوه این تأکید را میتوان در موارد زیر خلاصه کرد:

۱. انقلابی یعنی فراروی از چارچوب های معمول:

 به باور ایشان، مجمع نباید در قالب رویه های خشک اداری یا تفسیرهای سختگیرانه از اصول (بدون توجه به مصلحت) گرفتار شود. انقلابی بودن یعنی تشخیص به موقع «مصلحت نظام» حتی اگر با احکام اولیه یا قوانین عادی در تعارض ظاهری باشد.

۲. انقلابی یعنی همراه با عقلانیت و فقه پویا:

 ایشان تأکید می کردند انقلابی گری مجمع نه به معنای شتابزده یا احساسی عمل کردن، بلکه یعنی استفاده از فقه حکومتی و اجتهاد پویا برای حل گره های کور قانونگذاری. این همان نقشی بود که ایشان «بازکردن بن بست ها» می نامیدند.

۳. انقلابی یعنی حفظ اهداف و آرمانهای نظام:

از نگاه ایشان، مجمع چون پاسدار کلان سیاستهای نظام است، باید مراقب باشد مصالح کوتاه مدت قوای سه گانه یا گروههای سیاسی، قربانی مصالح درازمدت انقلاب نشود. این نوع نگاه، نیازمند «روحیه انقلابی» برای ایستادگی در برابر فشارها و منافع جریانی است.

۴. انقلابی یعنی چابکی و به هنگامی:

انقلابی بودن یعنی توانایی تصمیم گیری سریع و مؤثر و شجاعانه در شرایط پیچیده.

در مجموع، از منظر رهبر شهید، انقلابی بودن مجمع یعنی این نهاد همیشه «زنده، پویا، هوشیار و گره گشا» است، بازوی راهبردی نظام برای عبور از موانع پیش بینی نشده است، درست همان چیزی که ایشان «بن بست شکن» تعبیر می کردند.